Angel's verhaal

Ik herinner me niets van de plaats waar ik geboren ben.

Het was er muf en donker,
We kwamen nooit in contact met mensen.

Ik herinner me nog wel mijn moeder en haar zachte pels,

maar ze was zo dikwijls ziek en ze was heel mager.

Ze had bijna geen melk voor mij en mijn broertjes en zusjes.

Ik herinner me dat vele van hen stierven, ik miste hen zo.

De dag dat ik van mijn moeder werd weg gehaald,

herinner ik me nog als de dag van gisteren.
Ik was zo triestig en bang,

mijn melktandjes waren nog maar pas doorgekomen.
Ik had feitelijk nog bij mijn mammie moeten blijven, maar ze was zo ziek.

Bovendien bleven de mensen zeggen dat ze geld nodig hadden,

en dat ze de vuiligheid die mijn zusje en ik maakten beu waren.
We werden in een hokje gegooid en naar een vreemde plaats gebracht.

Gelukkig was ik samen met mijn zusje
We kropen dicht tegen elkaar aan, we waren bang.

Er was niemand om ons te knuffelen.

Er was veel te zien, zo veel geluiden, zo veel geuren!

We werden naar een winkel gebracht met heel veel verschillende dieren!

Sommigen kwaakten!... Sommigen miauwden!...Sommigen piepten!...
Mijn zusje en ik werden in een klein hokje gesmeten.

Ik kon er andere puppies horen.

Ik zag mensen naar me kijken.

Ik hield wel van kleine mensjes, die leken wel lief en leuk.

Ze wilden zelfs spelen!

De gehele dag bleven we in het kleine hokje.

Soms kwamen er nare mensen die op het glas klopten en ons bang maakten.

Af en toe werden we uit de kooi gehaald om vastgehouden te worden door de mensen.

Sommigen waren lief, weer andere deden ons pijn.

Dikwijls zeiden ze Ooooh..  ze zijn zoooo schattig!

Ik wil er eentje!.

Maar nooit mochten we met iemand mee.

Afgelopen nacht legde ik mijn hoofdje op het zachte vachtje van mijn zusje,

ik voelde hoe het leven uit haar magere lijfje verdween,

mijn zusje was gestorven,

mijn zacht gehuil, was het enige teken van droefheid

toen ze haar levenloze lichaampje uit het hokje haalde om haar als afval weg te gooien.

Ik had hen horen zeggen dat ze ziek was en dat ik nu voor een spotprijsje verkocht moest worden,

zodat ik de winkel snel zou verlaten.

Vandaag kwam er familie die mij kocht!

Wat een zalige dag!

Het was een lieve familie, ze wilden me zo graag, echt waar !

Ze kochten een etensbak en eten voor mij

Het kleine meisje hield me zo liefhebbend in haar armen.

Ik hield zoveel van haar !

De man en de vrouw zeiden dat ik een lieve en brave puppy was !
Ik werd Angel gedoopt.

Ik hield ervan om mijn nieuwe mensen likjes te geven.

De familie zorgde goed voor mij,

ze waren zo lief, aardig en zacht.

Ze leerden me het verschil tussen wat goed en wat fout was.

 Ze gaven me goed te eten en heel veel liefde!
Het enige wat ik wilde was deze mensen een plezier te doen.

Ik hield van het kleine meisje en genoot ervan om met haar te spelen.

Vandaag ging ik naar de dokter.

Het was een vreemde plek, ik was bang, mijn beste vriendin, het kleine meisje, hield me teder vast.

Ik kreeg een paar spuitjes,  en ze zei dat ik erg lief was.
De dierenarts moet trieste woorden hebben gezegd,

want mijn geliefde familie keek heel triest.

Ik hoorde moeilijke woorden zoals heupdysplasie en iets over mijn hartje.

Verder verstond ik nog flarden zoals broodfokkers en ongeteste ouders.

Ik wist niet wat dat allemaal betekende,

het deed me pijn om mijn familie zo triest te zien.
Gelukkig hielden ze nog steeds van mij, en ik hou ook zo veel van hen!

Ik ben nu zes maanden oud.

Terwijl de meeste pups sterk en robuust zijn en wilde spelletjes spelen,

doet mij me iedere beweging enorm veel pijn.

De pijn gaat nooit eens weg.

Het doet mij pijn om te lopen en te spelen met mijn kleine lieve meisje.

Het is soms ook moeilijk om adem te halen.

Ik blijf mijn best doen om een sterke puppy te zijn,

zoals ik feitelijk zou moeten zijn, maar het is zo moeilijk.

Het breekt mijn hart om mijn vriendinnetje zo triest te zien.

Soms spreken de man en vrouw erover dat het nu misschien tijd is.

Ik ga regelmatig naar de dierenarts, maar er is nooit goed nieuws.

Ze spreken steeds over aangeboren problemen.

Ik wil enkel maar de warme zon voelen, spelen, lopen en knuffelen met mijn familie.

Afgelopen nacht was de pijn het ergste.

Pijn is nu een vaste gezel in mijn leven,

het doet zelfs pijn om recht te staan om te gaan drinken.

Toch blijf ik proberen, en volhouden

Maar het lukt me niet meer om dapper te zijn,

ik kan enkel nog zachtjes huilen van de pijn.

Voor de laatste keer tillen ze mij in de auto.

Iedereen is zo triest en ik weet niet waarom.

Ben ik stout geweest ?

Ik probeer toch altijd lief en braaf te zijn,

wat kan ik toch verkeerd gedaan hebben ?
Ik vraag me af waarom die vervelende pijn niet weg gaat.

Ik wou dat ik de tranen van mijn vriendinnetje kon drogen.

Ik probeer me te strekken om haar hand te likken,

maar ik kom niet verder dan een gil van de pijn.

De tafel van de dierenarts is koud.

Ik ben zo bang.

De mensen aaien en knuffelen mij,

ze huilen in mijn zachte vacht.

Ik kan hun liefde en verdriet voelen.

Ik slaag er in om zachtjes hun handen te likken.

Zelf de dierenarts lijkt niet zo angstaanjagend meer.

De kleine meid houd me zacht vast,

Ik bedank hun voor al de liefde die ze mij gegeven hebben.

Ik voel een zachte prik in mijn voorpoot.

De pijn begint te verdwijnen,

ik krijg een vredig gevoel.

Ik kan haar nu zelfs zachtjes likjes geven.

Ik kom in een droomwereld terecht,

ik zie mijn moeder, mijn broertjes en mijn zusje dartelen in een mooie wereld.

Ze vertellen me dat daar geen pijn is, alleen vreugde en blijheid.

door zachtjes met mijn staart te kwispelen,

neem ik afscheid van de familie,

Ik had gehoopt om heel veel dagen met hen door te brengen,

maar het heeft niet zo mogen zijn.

De pijn is nu verdwenen,

en ik weet dat het nog jaren zal duren eer ik mijn geliefde familie terug zal zien.....

Alles had zo mooi kunnen zijn.

De dierenarts vertelde nog dat:

Puppies die in een dierenwinkel verkocht worden, meestal afkomstig zijn van broodfokkers en puppyfabrieken en niet van bekwame fokkers die volgens de normen van de rasvereniging fokken.

Heeft u bij het lezen van dit verhaal ook eens moeten slikken ?

Misschien het idee gehad dat u wat in uw oog had zitten ?

Het had of kan ook uw pupje zijn....

Moraal van dit verhaal:

KOOP NOOIT ZOMAAR ERGENS EEN PUPJE

Wilt u een rashond ? informeer bij de betreffende rasvereniging !

Wilt u een kruising ? ga naar het asiel !

Koop nooit ergens een pupje waar men meerdere nestjes heeft zitten.

Gaat u toch op een zogenaamde particulieren advertentie af,

informeer dan eerst bij de dierenbescherming !

Handelaren zetten graag nestjes uit, om de indruk te wekken dat het een goed gepland nestje is.

Koop je een pupje bij een broodfokker dan houdt u de ellendige levensomstandigheden  van deze honden in stand.

Ga er gewoon niet kijken!!!!

Koopt u toch zo een pupje alvorens u goed te informeren,

Dan heeft u kans dat u ook een Angel krijgt ?

Wilt u dat ? nee toch..

U heeft medelijden met het betreffende pupje........

Dat is natuurlijk logisch, maar koopt u het toch, dan geeft u handelaren juist reden om door te gaan.

En denk hierbij vooral ook aan het ellendige leven van de moederhond,

Die alleen maar gebruikt word als puppy fabriek, 2 x per jaar een nestje....

Om dan na een jaar of 7 volledig versleten en getraumatiseerd afgedankt te worden.

Dit leven gunnen we niet een hond,

help mee puppy farms, broodfokkers en dierenwinkels die hondjes verkopen tegen te gaan,

KOOP ER GEEN PUP !!!!

en stop zo het ellendige leven van honden en katten die hiervoor gebruikt en geboren worden.

Gun u zelf en uw nieuwe huisgenoot plezier in plaats van een hoop(je) ellende!

Voor meer info over broodfok : http://www.broodfok.be/